De ring kan nogal een ‘ding’ zijn/worden in aanloop naar de echte dag. Ik ben zelf een fanatiek ringen-draagster, maar dat kan niet van mijn echtgenoot gezegd worden. Wij hebben het dan ook van te voren besproken: "doen we het of doen we het niet?" Je moet je er allebei prettig bij voelen, het dragen van een sieraad. Trouwen doe je immers niet om de ring, dat geldt in ieder geval voor ons.
Je kan besluiten: dat slechts degene die per sé de ring wil, de enige is die ook een trouwring draagt. Of je besluit allebei niet, of allebei wel - maar verschillend (omdat smaak nu eenmaal ook in goede huwelijken kunnen verschillen). Voor ons was en is trouwen toch zoiets is als ‘samen uit, samen thuis’. Daarom zijn we in conclaaf gegaan; wat gaan we doen, wat willen we – waar voelen wij ons goed bij.
In ons gesprek om tot een eventueel compromis te komen werd al snel duidelijk dat mijn toen-nog-aanstaande vindt dat het dragen van een ring erbij hoort en stiekem vond hij het ook wel leuk. C. houdt niet van fratsen dus zei hij er meteen bij ‘ik wil geen gedoe, gewoon een traditionele ring’. Aldus genoteerd. Waarna wij ruim voor onze dag onze ringen hebben besteld: C. is voor traditioneel in geel-goud gegaan en ik voor traditioneel maar dan net iets anders in wit- met geel-goud. En zo verheugden wij ons samen op het dragen van onze trouwring.
Voor de stellen onder ons die erover dubben of er niet makkelijk uitkomen, er zijn zat opties en compromissen te bedenken. En bedenk dat er geen regels zijn in deze, zeker niet anno 2012, wat zeg ik bijna alweer 2013. De regels maak je zelf. Zoveel is tegenwoordig mogelijk en je beperkt jezelf zoveel je wilt of niet wilt.
Mijn advies hierin en voor alles: volg je gevoel, ga uit van jouw wensen en wat bij jou en jouw partner past.
Miss Piggy on rings: "Moi says, put a ring on it! Hihi."
Je kan besluiten: dat slechts degene die per sé de ring wil, de enige is die ook een trouwring draagt. Of je besluit allebei niet, of allebei wel - maar verschillend (omdat smaak nu eenmaal ook in goede huwelijken kunnen verschillen). Voor ons was en is trouwen toch zoiets is als ‘samen uit, samen thuis’. Daarom zijn we in conclaaf gegaan; wat gaan we doen, wat willen we – waar voelen wij ons goed bij.
In ons gesprek om tot een eventueel compromis te komen werd al snel duidelijk dat mijn toen-nog-aanstaande vindt dat het dragen van een ring erbij hoort en stiekem vond hij het ook wel leuk. C. houdt niet van fratsen dus zei hij er meteen bij ‘ik wil geen gedoe, gewoon een traditionele ring’. Aldus genoteerd. Waarna wij ruim voor onze dag onze ringen hebben besteld: C. is voor traditioneel in geel-goud gegaan en ik voor traditioneel maar dan net iets anders in wit- met geel-goud. En zo verheugden wij ons samen op het dragen van onze trouwring.
Voor de stellen onder ons die erover dubben of er niet makkelijk uitkomen, er zijn zat opties en compromissen te bedenken. En bedenk dat er geen regels zijn in deze, zeker niet anno 2012, wat zeg ik bijna alweer 2013. De regels maak je zelf. Zoveel is tegenwoordig mogelijk en je beperkt jezelf zoveel je wilt of niet wilt.
Mijn advies hierin en voor alles: volg je gevoel, ga uit van jouw wensen en wat bij jou en jouw partner past.
Omdat het zo goed past tref je rechts op deze pagina twee links aan van twee sites waarvan ik vind dat ze prachtige ringen laten zien:
Kunstgoud, een atelier in Deventer van Jeanette Knigge en Atelier Kleinepier van Erik Kleinepier in Emmen. Bij laatstgenoemde hadden wij onze ringen besteld. Geniet ervan.
Heb jij leuke tips of links als het gaat om ‘ring-zaken’, schroom niet en mail me @ ECHT.
Kunstgoud, een atelier in Deventer van Jeanette Knigge en Atelier Kleinepier van Erik Kleinepier in Emmen. Bij laatstgenoemde hadden wij onze ringen besteld. Geniet ervan.
Heb jij leuke tips of links als het gaat om ‘ring-zaken’, schroom niet en mail me @ ECHT.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten